Lo verdicte de las eleccions senatoriaus qu’ei tombat
Lo verdicte de las eleccions senatoriaus qu’ei tombat . L’analisi qui se’n pòt har qu’ei plan clara : qu’ei un escrutinh varrolhat peus aparelhs deus grans partits politics parisencs.
Peu purmèr còp despuish la soa creacion, « Bastir Occitània » qu’a temptat de’s presentar a n’aqueth tipe d’eleccion plan particulara.
De raperar qu’ei ua minoritat de personas qui vòtan, son « los grans electors », qu’ei a díser exclusivamant d’elegits : los deputats e senators (qu’ei logic), los conselhèrs regionaus, los conselhèrs departamentaus, los conselhèrs municipaus de las granas ciutats, e au mens un representant entà cada vilatge.
Qu’èm pas d’inocents : que sabèm que senators, deputats, conselhèrs departamentaus e regionaus, e quitament los conselhèrs municipaus de Tolosa, vist que son encartats, qu’apartienen a un gran partit politic parisenc, e be logicament que vòtan a las eleccions senatoriaus entau candidat designat peu burèu nacionau deu dit partit.
Notatz dejà l’aspècte plan drin democratic de la desmarcha : l’elector lambda n’ei ni consultat, ni concernit, qu’ei vertadèrament de « l’entra-se » ! e aus freses deu contribuent : aquò ne guasta pas arren d’ac raperar en aqueths temps de crisi, mes que ganhan o que pèrden las eleccions, aqueths gròs partits parisencs qu’arrecaptan hèra moneda publica a cada eleccion.
D’aquesta passa, « Bastir Occitània » avent tostemps militat sincèrament entà har avançar d’idèas concrètas ancoradas dens la realitat deus nostes territòris e de la ruralitat, estant donc per definicion en dehòra d’aqueth entre-se de politicaires, semblava que n’i avèva pas arren a esperar d’aqueth tipe d’eleccion.
Çaquelà, suu papèr, la majoritat deus qui vòtan entà las eleccions senatoriaus que son shens etiqueta : ne son pas encartats dens nat partit, ne son pas politicaires de mestièr, semblan engatjats sincèrament entau lor territòri. Au mens, en teoria.
E qu’i a hèra comunas ruraus en Hauta Garona, dambe un sol gran elector designat (sovent, lo Purmèr cònsol) ; alavetz, aquò que dèisha espèr a un vòte politic au sens nòble deu tèrme : entà idèas e entà ua gestion racionau dens l’interès deu territòri, e non pas entà sosténguer tau o tau aute partit deu sistèma.
Suu papèr donc, quitament que’s sàpia pertinentament entà qui va votar la minoritat consequenta encartada sia PS, RN, LR, Renaishença o sia LFI, la majoritat deus grans electors de la ruralitat que pòden tot cambiar : si aquestes que causissen per un còp un vòte Liure e Independent, ancorat dens lo territòri a tot punt de vista (ruralitat, descentralizacion e subsidiaritat, agricultura en armonia dambe l’environament, identitat occitana etc), aquò que poiré crear dins Hauta Garona un seïsme politic qui haré tremolar dincas dens los lors confortables burèus parisencs los caps de partits qui tiran las ficèlas !
Autau qu’èra lo pari de « Bastir Occitània » : barrejar la taula dambe candidaturas independentas (Hauta Garona, Gèrs e Aude), desestabilizar l’entre-se politicaire de las senatoriaus en s’adreçant aus grans electors « shens etiqueta » de la ruralitat, teoricament liuras deus lors vòtes dens l’anonimat de l’isolader qui garantida la bona tienuda democratica de l’escrutinh vist que deven totun patir la pression deus partits au poder locaument.
D’un costat, ua minoritat de grans electors clarament identificats politicament, dambe una pelejada generau e pietadosa deus candidat deus lors partits respectius entà aver la lor part de la còca, de l’aute, solament duas listas reaument independentas sus dètz en liça en Nauta Garona, dambe com atot màger ua majoritat de grans electors « shens etiqueta » podent potenciaument tresvirar lo dar.
Au piri, los grans electors « shens etiqueta » pas convençut de la pertinéncia deus programas de l’ua o de l’auta de las duas listas independentas de Nauta Garona que podèvan votar blanc entà significar lo lor hasti de cap au triste espectacle d’aqueth circ de politicaires.
Solament, si 1,36% deus ciutadans de Hauta Garona qu’an votat blanc a las darrèras presidenciaus, aqueth 27 de seteme de 2026, los grans electors que son estats a pena 0,60% d’ac har ! aquò que vòu plan díser çò qu’aquò vòu díser…
Que n’i a donc plan drin qui an votat blanc. Es qu’an totun causit ua alternativa, votat entà « Bastir Occitània » o entà l’auta lista independenta ?
La responsa qu’ei clara : TANPÒC !
Lo percentatge cumulat d’aqueras duas listas te despassa pas 2% ! si se pren tanben en consideracion los vòtes blancs, que’s pòt constatar que los grans electors an portat a 97,5% en la lor amna e consciéncia un partit deu sistèma ! vaquí.
En conclusion : los nostes grans electors que son un pauc tròp timides ! ne gausan pas afichar publicament la lor color politica, pr’aquò, que n’an ua : pròva n’ei que vòtan entà l’un deus candidats d’aqueth sistèma que coneguèm plan, sabètz, lo qui mena l’Estat cap a ua falhita previsibla ! felicitacions en particular au senator macronista-LR sortent arribat largament en cap deus sufragis e qu’ei doncas reelegit agidament dambe pas mensh de 31,61% deus sufragis ! qu’ei pas polit, aquò ?
En brèu, amics legidors e ciutadans, espiatz çò que portan dens l’anonimat de l’isolader los vòstes elegits « de terren » : plebiscitan lo projècte macronista-LR compatible (31,61%), dambe sonque un simulacre de ponderacion PS-FN-LFI. Brèu : tostemps los medishs !
Un projècte politic alternatiu ? ua vertadèra descentralizacion, ua subsidiaritat ascendenta ? de referendums locaus ? ua presa en consideracion de la nosta istòria, deu noste patrimòni ? un regionalisme modèrne e pragmatic, ancorat dens la ruralitat e se prement lo potenciau economic de la nosta agricultura rasonada ? s’inspirar institucionaument de çò qui fonciona alhors e abandonar çò qui ei inutile, en particular l’inercia burocrata estatau pesuga e las nòrmas ubuescas ? « qué nani, volèm pas càmbiar arren, AU CONTRARI ! GARDAM TOT, e contunham atau ! »…
Com se ditz : QU’AVEM LOS ELEGITS QUI MERITAM !
Çaquelà, « Bastir Occitània » renóncia pas : lo combat entaus nostes territòris hè pas que començar. Qu’èm e que seram com a cada còp lo petit gran de sable qui poiré plan un dia arribar a gripar aqueth sistèma jacobin en cap de corsa qui escana despuish tròp longtemps aqueth Estat, e noste país en particular.
Bastir Occitània
« Paratge e convivéncia »
Espace socio-culturel de Chancelade – salle A
17h — Histoire d’Adrien
19h — Dévoilement de la plaque Joan-Pau Verdier
organisat per l’
