***
Darrié l’oustau, i’a la mountagno
Ounte barrulo lou ferun,
Dins la nèu blanco o dins l’eigagno,
De l’aubo frejo au calabrun
E dins la niue pleno d’estello,
La nivo sourno l’enmantelo,
L’aigo regolo dins si ro
E, di mourre, li négri tèsto,
Dins l’esclargido di tempèsto,
Lauron lou cèu coume de pro.
***
Ni jour, ni niue, ni-mai semano,
Noun podon caneja lou tèms
Rajant, sèns mesuranço umano,
D’un printèms à l’autre printèms.
Eici s’alando un autre monde
E ço que l’ome ié semounde
Se tremudo dins sa clarta
E pèr lis esfèro bressado,
S’esvalisson nòsti pensado
I relarg de l’eternita.
***
Dins l’oustau, lou reloge souno
Lis ouro di jour e di niue,
Sèmpre egalo, sèmpre bessouno,
Mai deforo, subre li piue,
De lus en lus e d’oumbro en oumbro,
Dins sa fuso que noun se noumbro,
Virant dins la faudo de Diéu,
Tras lis aven de l’empirèio
Ounte la vido se coungrèio,
S’enfugis lou tèms renadiéu !
***