D’ISTÒRIAS D’OCCITÀNIA

LO CANAL DEL MIÈGJORN (1)

Aquel canal es probablament la mai importanta òbra d’engenhariá de las tèrras occitanas. Jónher la mar Mediterranèa amb l’ocean Atlantic. Tota una òbra de grandas dimensions qu’avián ja soniada los romans, mas que foguèt una realitat pendent lo sègle XVII. Vertadièrament lo Canal del Miègjorn jonh Tolosa amb la mar Mediterranèa, concrètament la vila de Seta, mas amb lo ligam amb lo Canal de las doas Mars, que jonh Burdèus e Tolosa, en utilizant la Garona, lo sòmi ven una realitat.

Pendent lo reinatge de Loís XIV de França, un monarca fòrça aficionat a las grandas òbras arquitectonicas coma mòstra de l’esplendor del sieu govèrn, foguèt “bastit” lo canal. Al començament recebèt lo nom de “Canal reial del Languedòc”, nom que mantenguèt fins a la Revolucion Francesa a fins del sègle XVIII, quand recebèt la siá denominacion actuala.

La tòca principala èra la connexion de las províncias meridionalas del reialme e potenciar los escambis comercials. Ongan, lo Canal es utilizat sustot per las activitats ludicas e toristicas. Dempuèi l’an 1996 es Patrimòni de l’Umanitat.

L’AASOC TOTJORN AMB LA SAPIÉNCIA !!!

L’AASOC TOTJORN AMB L’OCCITAN !!!